... Muze ...

Precies op de grens van binnen en buiten ontstaat het beeld in mijn geest. Meer dan slechts door te kunnen of te weten zoeken mijn handen vorm, voelend en tastend. Mijn ogen volgen de lijnen en de glooiïngen die als vanzelf of in strijd ontstaan. Zachtjes kan ik zo naar binnen kijken naar dat wat onzichtbaar, maar werkelijk waar is. En het beeld is dan niet slechts een beeld maar méér… maar ik zeg t niet, want dan vlucht t weg. Ontroering is het dat ik van buiten zie en me van binnen raakt, me beroert, meevoert naar ergens, waar? Met mijn handen zoekend over de vorm wordt t beeld een weg naar binnen naar mijn hart en ziel.